بسم الله الرحمن الرحیم
آن بزرگوار (سید بن طاووس ) در کتاب خود امان الاخطار می فرماید:
هنگامی که با خانواده خود در نجف اشرف در جوار مرقد امیرالمؤمنین علیه السلام به سر می بردم، برخی از همسایگان و افراد خانواده شبی وحشتزده نزد من آمده، گفتند:
در رختکن حمام مشاهده کردیم که حصیرهای کفِ آنجا، خود به خود جمع شده و دوباره پهن می شوند؛ ولی کسی دیده نمی شود.
من به رختکن حمام رفتم و گفتم:
« سلام علیکم، خبر این کار شما به من رسید. بدانید که ما همسایه، فرزند و میهمانان مولا علی علیه السلام هستیم و تا به حال که در اینجا به سر برده ایم هرگز مزاحمتی برای شما ایجاد نکرده ایم. شما نیز با ما بدرفتاری نکنید و این مجاورت را به کام ما تلخ نسازید و اگر این کار را تکرار کنید نزد آن حضرت از شما شکایت خواهیم کرد.»
پس از آن دیگر مزاحمتی یا آزاری از اجنه مشاهده نشد.
قصه های عارفان ص 21