بسم الله الرحمن الرحیم
نیز فرموده اند (سید بن طاووس):
روزی از بغداد بسوی حله می رفتیم. وقتی از مدائن گذشته و از شهر دور شدیم، هوا ابری شد و آسمان رعد و برق زد و سپس رگبار شدیدی شروع به باریدن کرد؛ بطوری که تاب و توان ما را گرفت. گویا خداوند بزرگ بر دلم الهام کرد که این دعا را بخوان که: « یا من یمسک السوات و الارض ان تزولا، امسک عنا مطره و خطره و کدره و ضرره بقدرتک القاهرة و قوتک الباهرة.» (ای خدایی که آسمانها و زمین را از فرو افتادن نگاه داشته ای! به قدرت برترین و نیروی آشکارت، باران، خطر، تیرگی و زیان آن را از ما دور کن.) این دعا و مانند آن را تکرار کردم و به قدرت خدا باران بند آمد و سرانجام ما به روستایی رسیدیم و به مسجد آنجا وارد شدیم. به محض ورود ما دوباره رگبار سختی شروع به باریدن کرد و ما درون مسجد از آن در امان ماندیم. (خاتمه مستدرک الوسائل، ج3، ص467،468)
قصه عارفان ص 22
بسم الله الرحمن الرحیم
همچنین فرموده اند (سید بن طاووس):
روزی دخترم شرف الاشراف که هم حافظ قرآن است و هم نویسنده، به من گفت که گاهی، بی آنکه کسی را ببیند می شنود که کسی یا کسانی به او سلام می کنند و از این مسأله پریشان بود. من در آن مکان ایستادم و گفتم:
« سلام بر شما ای روحانیان! دخترم شرف الاشراف به من خبر داده که شما به او سلام می گویید و این لطف و بزرگواری شما باعث اندوه و پریشان حالی ما گردیده است و ما می ترسیم که برخی از اهالی خانه از این امر به وحشت بیفتند. از شما خواهش داریم که کدورت خاطر ما را فراهم نیاورید و با ما خوشرفتار باشید.»
از آن روز به بعد دیگر صدا یا سلامی به گوش او نرسید.
قصه های عارفان ص 22
بسم الله الرحمن الرحیم
آن بزرگوار (سید بن طاووس ) در کتاب خود امان الاخطار می فرماید:
هنگامی که با خانواده خود در نجف اشرف در جوار مرقد امیرالمؤمنین علیه السلام به سر می بردم، برخی از همسایگان و افراد خانواده شبی وحشتزده نزد من آمده، گفتند:
در رختکن حمام مشاهده کردیم که حصیرهای کفِ آنجا، خود به خود جمع شده و دوباره پهن می شوند؛ ولی کسی دیده نمی شود.
من به رختکن حمام رفتم و گفتم:
« سلام علیکم، خبر این کار شما به من رسید. بدانید که ما همسایه، فرزند و میهمانان مولا علی علیه السلام هستیم و تا به حال که در اینجا به سر برده ایم هرگز مزاحمتی برای شما ایجاد نکرده ایم. شما نیز با ما بدرفتاری نکنید و این مجاورت را به کام ما تلخ نسازید و اگر این کار را تکرار کنید نزد آن حضرت از شما شکایت خواهیم کرد.»
پس از آن دیگر مزاحمتی یا آزاری از اجنه مشاهده نشد.
قصه های عارفان ص 21
بسم الله الرحمن الرحیم
علی بن موسی معروف به سید بن طاووس از علمای ربانی و عارفان بزرگ شیعه در قرن هفتم و صاحب کرامات فراوان بوده است و بنابر قرائن و شواهدی به یقین خدمت امام زمان عجل الله مشرف می شده اند. علامه حلی او را عابدترین مردم زمان خود دانسته است. در زهد و پارسایی او همین بس که آن مرحوم از خوردن غذایی که برای غیر خدا و ریا ترتیب داده می شد پرهیز می کرده است.
قصه های عارفان ص 20